Spływ Trzech Króli i tańcząca kra

…Kra tańczyła wokół nas kręcąc się, odbijając od siebie, łącząc i tworząc przedziwny ruchomy labirynt… ale od początku.]

Jeden rzut okiem na Wisłę i już było wiadomo, że będzie ciekawie. Skoro jednak już ubraliśmy się jak na biegun polarny, postanowiliśmy, że spróbujemy. Zeszliśmy na wodę tuż przyj ujściu Jeziorki do Wisły. Kilkadziesiąt metrów płynięcia i z początkowych 4 śmiałków na wodzie pozostała zdeterminowana dopłynąć do końca trójka: Konrad, Staszek i Edzia. Niczym 3 królowie (w tym jedna królowa ;)) zdecydowanie dążyliśmy do celu, którym był HOW, a wierzcie mi, wcale nie było to takie proste, i nie chodzi tu wcale o temperaturę, która nie pozwalała nawet na chwilę przestać się ruszać.

Początkowo kra nie była gęsta i wyraźnie było widać wolne od niej „korytarze”, wiec poruszaliśmy się dość sprawnie. Słoneczko świeciło, wiatr za bardzo nie wiał, było przyjemnie. Kra tańczyła wokół nas kręcąc się, odbijając od siebie, łącząc i tworząc przedziwny ruchomy labirynt. Widoki były cudne. Jednak im bliżej Warszawy tym zaczęło się robić gęściej i szukanie wolnych od kry korytarzy już nie było takie proste. Kawałki lodu przesuwały się wokół siebie w najprzeróżniejszych kierunkach, czasem miało się wrażenie, że jedna część rzeki płynie pod prąd, środek w poprzek, a pozostała część kręci się w kółko. Jednym słowem robiło się trochę strasznie 🙂 Szczególnie gdy kawałki kry zamykały się wokół kajaka odcinając drogę ucieczki i zmuszając do ciężkiego przebijania się przez lód niczym lodołamacz. By dotrzeć do celu stosowaliśmy najprzeróżniejsze techniki: płynęliśmy razem z krą (działało jednak tylko jak się było na głównym nurcie), płynęliśmy gęsiego za „lodołamaczem”, którym najczęściej był Konrad, lawirowaliśmy wąskimi korytarzami lodowego labiryntu, starając się zdążyć zanim się zamkną, a czasem czekając, aż się otworzą.

Nie tylko rzeka zmieniała się im bliżej byliśmy celu. My również przechodziliśmy swego rodzaju przeobrażenie. Początkowa warstewka cienkiego lodu na kajaku rozrosła się by z czasem pokryć dokładnie nie tylko nasze fartuchy, ale i wiosła (które trzeba było obijać bo robiły się ciężkie), nasze kamizelki i kurtki, czego efektem było to, że wyglądaliśmy jak pokryci lukrem 🙂

Spływ Trzech Króli – Wisła

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

Do celu udało się dotrzeć w pełnych 3 kawałkach, w całkiem niezłym czasie, nic nie odmrażając. Ciężko uwierzyć, że to zrobiliśmy 🙂

Relacja by Edzia

FOTO by Konrad


Uczestnicy: Edzia, Staszek, Konrad i chwilowo Sebastian K.
Rzeka: Wisła (odcinek Ujście Jeziorki – HOW)
Dystans: 16,3 km
Czas: 3h25min
Temperatura odczuwalna: -24,5 stC
Punkty AZ: 26,5

Sylwester na Wiśle

W ramach trwającej kolejnej edycji Akcji Zima, 31 grudnia wyruszyliśmy przywitać nadchodzący Rok Wisły.

Po godzinie dziewiątej wystartowaliśmy bezpośrednio spod naszej nowej bazy sprzętowej położonej na terenie Harcerskiego Ośrodka Wodnego na Cyplu Czerniakowskim. Sylwestrowy spływ był dla nas również okazją przetestowania nowych, klubowych kajaków morskich. Poranek przywitał nas jasnym słońcem i błękitnym niebem oraz rześką temperaturą powietrza (odczuwalne -7,8°C). Długie dzioby słonowodnych krążowników z trzaskiem przebiły cienką taflę lodu, która zdążyła pokryć Port Czerniakowski i po przejściu śluzy skierowały się w górę rzeki. Każdy wiosłował we własnym tempie, w zależności od chęci, umiejętności, przedsylwestrowego nastroju a także planów na wieczór. Wisła jak zwykle okazała się rzeką nie tylko malowniczą, ale również ciekawą, z licznymi cofkami oraz miejscami o przyspieszonym nurcie. Sprawne wiosłowanie pod prąd wymaga tam więc nie tylko dobrej kondycji, ale również doświadczenia oraz umiejętności czytania wody. O szczególnej dacie spływu przypominały nam natomiast dobrze słyszalne od strony lewego brzegu próby noworocznych koncertów plenerowych, których dźwięki odbijały się  od betonowych konstrukcji mijanych kolejno mostu Łazienkowskiego, Grubej Kaśki oraz mostu Siekierkowskiego. W drodze powrotnej dodatkową przeszkodą okazał się wiatr z kierunku północnego, który hamował kajaki i zmuszając do intensywniejszej pracy wiosłami. Około południa wszyscy uczestnicy zawinęli z powrotem do macierzystego portu. Większość z nas przepłynęła w sumie około 11,5 km. Wyjątkiem był Groszek, któremu szampański, sylwestrowy nastrój udzielił się tak mocno, że pokonał prawie dwukrotnie dłuższą trasę.

2016 AZ – 02 Wisła

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

Nie pozostaje nam więc nic innego jak życzyć sobie i Wam podobnego zapału podczas trwającego sezonu zimowego oraz wytrwałości przy zbieraniu kolejnych punktów Akcji Zima w 2017 roku.

Karol Bronicki


Data: 31.12.2016
Rzeka: Wisła (z HOW do HOW)
Temperatura odczuwalna: -7,8 stC
Punkty Akcji Zima: 9,8
Uczestnicy: Karol BeEr, Szop, Staszek, Konrad

Świąteczny spływ Bagiety


Data: 26.12.2016

Rzeka: Świder

Temperatura odczuwalna: +0,2 stC

Punkty Akcji Zima: 2

Uczestnicy: Loczek, Szumek, Rafał, Guliwer, Pasza, Dzik, Konrad, Bagieta, Piotr O.


Wielkie dzięki dla wszystkich uczestników Świątecznego Spływu Bagiety, a także specjalne podziękowania dla Kropeczki, która była autorem pysznych babeczek z kremem (zajumanych ze świątecznego stołu).

Jak co roku woda w Świdrze dopisała – sprawdziłem zarówno jej temperaturę, wilgotność oraz gęstość podczas rutynowego wylewania z kokpitu po świątecznej kabince za bystrzem;)

2016 AZ – 01 Spływ Bagiety

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

Życzę wszystkim wszystkiego najlepszego w nadchodzącym roku i już dziś zapraszam na kolejny nowatorski Świąteczny Spływ Świdrem w 2017 roku.

Bagiet

Witamy nowy Zarząd klubu!

Za nami doroczne walne zebranie klubu. Habazie oficjalnie zyskały kolejnych nowych klubowiczów, zmieniły się także zarząd klubu.

W tym roku na czele WAKK Habazie stanie:

-zastępca prezesa do spraw Szkolenia Piotr Żaba Stawicki
-zastępca prezesa do spraw Sprzętowych Piotr Staszek Stachowicz
-zastępca prezesa do spraw Finansów Piotr Aloes Pilawski
-Piotr IV(Prezes): Łukasz Anioł Kozyra


Jak zaznacza nowy Gospodarz, ubiegłoroczny Komandor Akcji Lato:
„Przed nami rok inny niż poprzednie, ze względu na nową lokację magazynu klubu, za którą idzie wiele zmian w formie naszych dotychczasowo jasno ustalonych działań.
Czeka nas więc pewnie sporo wyzwań i kombinowania nad nowymi rozwiązaniami ale myślę, że moje dzielne Piotry jak wszyscy klubowicze staną na wysokości zadania:) ”

Dziękujemy za owocną pracę ustępującemu Zarządowi i życzymy powodzenia nowej ekipie!

AZ 13 – Wilga

Data: 19 marca 2016
Trasa: Wilkowyja – Polewicz
Dystans: 10 km
Uczestnicy: Konrad, Daga, Piotrek, Magdalena, Daniel, Agata, Marcin, Karolina, Anna, Szymon, Ewa, Jacek, Zuzanna, Natalia, Ewa, Rafał, Piotr, Olga, Łukasz, Rysiek, Mirek, Ania, Piotr, Ula, Jan, Alicja, Mikołaj
Punkty Akcji Zima: 1

RELACJA

Żaba:
Mimo, że sezon na kajaki nie kończy się nigdy, to i tak tradycyjne „Rozpoczęcie Sezonu” jest świetną okazją na spływ i wieczorne ognisko. Poranek zaczynam od przełożenia kajaka Anioła, tzw. „Parówy”, na górę kanady. W poprzednim ustawieniu – kanada i obok kajak, ustawiony bokiem – pas lekko hałasował. Mówiąc lekko, mam na myśli wiertarkę udarową… przy uchu… w sobotni poranek… na kacu. Morał prosty – nie brać kanady na dach ;) Jedziemy na start i zrzucamy sprzęt. Rurka płynie z przodu, z nogami zawiniętymi razem z termoforem w worek wodoszczelny, żeby było cieplej. No, da się i tak, mam chyba szczęście że płazińce są zmiennocieplne :) .
Spływamy malowniczą, krętą rzeczką, pełną zwałek. Kanada płynie generalnie jak chce, my lekko korygujemy kurs, żeby uniknąć wjechania w brzeg. Kajaki kłapią kadłubami o wodę, przy próbie przeciągnięcia się przez drzewa, kanady łamią gałęzie i pnie solidnymi dziobami. Bobry i inne małe zwierzątka uciekają w popłochu. Próbujemy po drodze zrobić back deck rolla, nie udaje się na szczęście już pierwszy etap, czyli wywrotka. Poza tym, bez większych przygód, dosyć leniwie spływamy do stanicy harcerskiej, gdzie odbywa się część artystyczno-towarzyska „Rozpoczęcia Sezonu”. Oczywiście Daga, jako organizator, ląduje w rzece. W końcu mamy ogrzewanie i ciepłą wodę, więc będzie miała się gdzie umyć i wysuszyć.

A na deser:

2016 – Rozpoczęcie Sezonu (Wilga)

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

 

AZ 12 – Wilga (rekonesans)

Data: 12 marca 2016
Trasa: Wilkowyja – Polewicz
Dystans: 10 km
Uczestnicy: Daga, Natalia, Stachu i Konrad
Punkty Akcji Zima: 4

RELACJA

Daga:

Na zakończenie Akcji Zima wypadło wrócić do początków – w związku z planami rozpoczęcia sezonu i przyszłej Akcji Lato wpadła nam znów Wilga.
Plan rekonesansu przed spływem z okazji rozpoczęcia sezonu był wypracowany (przez Groszka) co do minuty niemalże, bo musieliśmy wpasować go w inne czekające nas tego dnia atrakcje. Także pobudka była wczesna, żeby pyknąć z rańca te 9-10 km Wilgi, po spływie ogarnąć nocleg i sprawy techniczne z „harcerzami” w stanicy Polewicz, pocisnąć na Targi Wiatr i Woda a z nich na integrę. Pogoda niezbyt zimowa – przynajmniej nie utrudniała realizacji planu.

W kameralnym składzie spłynęliśmy sobie wybrany odcinek, jak na rekonesans przystało sprawdzając gdzie fajniej się zwodować, czy nie jest za nudno – ani za trudno, biorąc pod uwagę że na docelowy spływ zapisały się jakieś kaleki o kulach. Przetrenowaliśmy kilka bardziej zabawnych zwałek, odkryliśmy ze są nawet mini bystrza i zauważyliśmy tylko jedno napęczniałe truchło uznaliśmy więc, że odcinek się nada. Nawet mieliśmy poprawkę na wszelkie przeciwności losu, bo Natalii spadał fartuch. Obyło się bez zbędnych ekscesów i w miarę planowo dobiliśmy do stanicy.
Tu już możemy przyznać, że była to pierwsza okazja do zapoznania się zarówno z naszymi gospodarzami jaki i docelowym miejscem na nocleg i imprezę, które w dodatku było jeszcze w rozsypce. Ale harcerze ugościli nas przy ognisku i zapewnili że wszystko będzie ogarnięte. Czas pokazał że „wszystko” nie obejmowało bezpieczników, ale pokazał również, że Wilga z większa ilością wody jest bardzo przyjemna do pływania. Pozostaje nadzieja, że na Akcje Lato też jej nie zabraknie!

2016 AZ – 12 Wilga

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

AZ 11 – Świder

Data: 11 marca 2016
Trasa: bystrze pod mostem kolejowym w Józefowie
Dystans: niezmierzony ;)
Uczestnicy: Konrad, Żaba
Punkty Akcji Zima: 1

RELACJA

Żaba:
„Powoli zamykamy Akcję Zima, ale czemu nie nabić jeszcze paru punktów? Nadchodzi wiosna, drzewa wypuszczają pierwsze pąki, ptaki wracają z ciepłych krajów, w rzekach pojawia się woda, a na przedmieściach Józefowa dwóch gości z czymś co przypomina plastikową wannę na dachu samochodu.
Jako cel popołudniowego spływu wybieramy bardzo dobrze znany, 100 metrowy odcinek Świdra pod mostem kolejowym w Józefowie. Wypad na Bystrze pod koniec zeszłego roku kosztował mnie trochę godności i dużo Stoperanu, dlatego tym razem dopisujemy do zasad panujących na spływie dwie nowe:
– pływać z zamkniętą paszczą
– nie kabinować się
Na szczęście myśli, że może być zimno, nieprzyjemnie i w ogóle źle, zostają zagłuszone przez szum wody. Punktualnie o 16 schodzimy na wodę i po kontrolnej rolce ruszamy na nurt, jak dzik w borówki!
Pole do zabawy jest niezłe, fale ogromne, cofki kręcą jak szalone, odwój za pierwszym progiem wywołuje zapocenie rąk. Nawet kołeczki na górze przylewa – tyyyle jest wody.
Wrażenia z pływania są nie do opisania, ale spokojnie można napisać jak nie było: woda wcale nie była zimna, nie było problemów z wejściem do cofki pod mostem, noszenie kajaków z dołu do góry nie było męczące, manewry tyłem nie kończyły się rolką.
Oślepieni ostatnimi promieniami, zachodzącego za gęstymi chmurami, słońca wrzucamy kajaki na dach, przebieramy się z pachnących Świdrem ciuchów i zbieramy w kierunku Warszawy.
Ja już nie mam szans liczyć się w punktacji Akcji Zima a Konrad ma dużą przewagę punktową, więc bonus za kabiny nie skusił nas do pływania wpław.”

foto: Konrad

2016 AZ – 11 Swider

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

AZ 10 – Mienia i Świder

Data: 5 marca 2016
Trasa: Wiązowna – Józefów
Dystans: 10 km
Uczestnicy: Karolina, Edzia, Ewa, Ola
Punkty Akcji Zima: 3,3

RELACJA

No i popłynęły! Kajakarki jak ta lala :)

Nadchodzący Dzień Kobiet postanowiłyśmy świętować w kobiecym gronie na Mieni i Świdrze. W grupie zameldowała się Ewa, Ola, Edzia i ja.

Wyprawę rozpoczęłyśmy od oczarowania strażnika miejskiego, który pozwolił nam zaparkować w miejscu niedozwolonym, żebyśmy mogły sprawnie, bez zbędnego noszenia zapakować kajaki.

Los już na początku wyprawy wystawił nasze nerwy na próbę. Pojawił się problem z gwintem do bagażnika dachowego Edzi. Taka mała rzecz, a jak może wkurzyć…Poradziłyśmy sobie ze sprawą sposobem – zapakowałyśmy wszystkie kajaki na samochód Karoliny. Paznokci nie połamałyśmy i fochów nie strzeliłyśmy, więc z uśmiechem na ustach mogłyśmy jechać dalej.

Pogoda nie rozpieszczała temperaturą, ale przy dziarskim wiosłowaniu uniknęłyśmy szczęku zębów. Udało się nie zamoczyć dzióbków, ale za to, jak to w kobiecym gronie bywa,nie obyło się bez plotek, plotuń, ploteczek.

Stan wody nas zaskoczył. Opona, wisząca nad wodą do której w grudniu trzeba było sięgać ręką, tym razem zanurzona była do połowy w wodzie. Przeszkody pokonywałyśmy z gracją i eleganckim, jak na damy przystało okrzykiem napi……j!!!

Wisienką na torcie były harce Edzi na bystrzu. Jakże ona to spływała – z gracją, spokojem i pewnością siebie ślizgała się po wzburzonej niczym gotująca zupa wodzie.

Przepłynęłyśmy ok. 10 km. I to w jakim stylu! I co najważniejsze spaliłyśmy niemało kalorii.

Z przymrużeniem lewego, umalowanego oka referowała Ola Śmietanko ;)

2016 AZ – 10 Swider

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar

AZ 09 – Zimowa Wda, dzień 3

Data: 28.02.2016 r.
Trasa: Stara Rzeka – Tleń
Dystans: 8 km
Uczestnicy: Agata, Ewa, Rafał, Waldi, Pestka, Konrad, Karolinka, Staszek, (Ogór – służba kwatermistrzowska)
Punkty Akcji Zima: 2

RELACJA

Konrad:
„Niedziela. Dzwoni budzik. Otwieram jedno oko, komóra w dłoń i wizyta na Pogodynce :-) . Ciche zamamrotanie pod nosem: „Ku…a, …….. tylko 2 punkty …….., chu….o!!”
Szybka toaleta, śniadanie, toaleta i już elegancko drepczemy na autokar. A nie, wróć, ….. i już jadę odstawić furę na metę, coby usprawnić pakowanie.
Szybki powrót z buta i już cała ekipą jedziemy na niedzielny odcinek. Dziś całe 8 km, więc na luzaku :-)
Wodowanie i płyniemy. Piękna pogoda, słoneczko, lekki wiaterek, nie wiadomo czy w czapce czy bez, elegancko. Zleciało momentalnie. Meta. Szybkie pakowanie kajaków i jedziemy ogarniać się w ośrodku, bo zaraz obiad i uroczyste zakończenie spływu i koronacja. Po głowie przemykają myśli, że coś siądzie :-D
I SIADŁO ……. ;-)
I tak:
BRĄZOWY medal – T1K – Agata N.,
ZŁOTY medal – strzelanie – Konrad,
SREBRNY medal – strzelanie – Waldi (hehe ….gdyby nie kazał mi strzelać w trójkę, to byłoby słabo),
a punkty wszystkich dały nam IV miejsce w klasyfikacji drużynowej.
Na koniec, ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, otrzymałem od organizatorów odznakę „Miłośnik Wdy z Laurem” :-)
To była bardzo udana impreza …… WARTO BYŁO ;-)

foto: Ania

2016 AZ – 09 Wda

Flickr Album Gallery Powered By: Weblizar